Ezelî bu aşkı ben bu mülke sürüp geldim – Yunus Emre

Ezelî bu aşkı ben bu mülke sürüp geldim
Bir idim anda şeksiz uş yine bire geldim

Ol birin nûru bana göründü er yüzünden
Cân gözüyle ol nûru ben bunda sora geldim

Ol nûru göreliden unutdum kendözümü
Sanasın Mûsâ benim hâcete Tûr’a geldim

Tûr-ı münâcât bana durduğum yerde olur
Benem bugün Bâyezîd uş gizli sırra geldim

Ezel benim ilimdir Elest benim yolumdur
Ezel ile Elest’i ben bunda göre geldim

Ben ezelden var idim mâşûk ile yâr idim
Hak beni veribidi âlemi göre geldim

Çün gökden yere yağdım yerden göğe çok ağdım
Âdem donun donandım devrânım süre geldim

Et ü deri büründüm geldim size göründüm
Adımı Âdem kodum andan zuhûra geldim

Aşk esritdi cânımı uş Ene’l-Hak dedirir
Korku gitdi gönlümden Mansûr’um dâra geldim

Aşkdan dertli olana dermânım vardır benim
Aşk sayrısı olana erkândır sora geldim

Mecnûn kadehin aldım Leylî gönlüne daldım
Çün Hakk’ı ayân bildim andan sınıra geldim

Bundan böylesi bilgil pâdişâh iklîmidir
Dört yanım dîdâr oldu gör ne hûb yere geldim

Bana bu aşk dolalı adım Yûnus olalı
Ayân oldu pâdişâh kulum şükrâne geldim