Ulu ulu günâhlarım yüz komadı bana Çalap
Hîç kimse çâre kılmadı döndüm yine sana Çalap
Âlimlere sordum nedir dermân günâhlı derdime
Onlar dahi eyitdiler dermân ana yine Çalap
Vâde yetip öliceğez ol sinleye varıcağaz
Zebânîler geliceğez sen inâyet eyle Çalap
Zebânîler çün geleler beni yalınız bulalar
Bilmediğim dil soralar sen yardım eylegil Çalap
Gürde soralar bu sözü esirgemez anlar bizi
Biz de sana tutduk yüzü sen esirge bizi Çalap
Sensin bu benim sultânım bu cânlar içinde cânım
Çokdur benim günâhlarım sen meded eylegil Çalap
Uçmak’daki Hûrîleri giymiş anlar nûr donları
Ne bahtılı mü’minleri bize nasîb eyle Çalap
Durmayıp söylerim sözüm günâhıma göyner özüm
Günâhlı Yûnus’un sözün sen kabûl eylegil Çalap