Anma mısın sen şol günü cümle âlem hayrân ola
N’idesini bilemeye bî-hod u ser-gerdân ola
İsrâfil sûrunu üre cümle mahlûk turu gele
Dirilüben haşre vara anda kâzî Sübhân ola
Zebânîler çeke tuta götüre Tamu’ya ata
Deri yana sünük düte dün-gün işi efgân ola
Mâlik çağıra Tamu’ya çek anı meydâna getir
Hak korkusundan Tamu’da titreyüben figân ola
Mâlik eydür hey hey Tamu korkubanı titrer kamu
Tanrı buyruğun tutmayan anda bişe biryân ola
Dağlar yerinden ırıla heybetinden gök yarıla
Yıldızlar bağı kırıla düşe yere perrân ola
Yazıklarımız tartıla anca perdeler yırtıla
Bilmediğin günâhların anda sana ayân ola
Yûnus eydür iş bu sözü dergâhına tutgıl yüzü
Diler Hak’ı göre gözü hem inâyet andan ola