Ey pâdişâh ey pâdişâh uş ben beni verdim sana
Genc ü hazînem kamusu sensin benim önden sona
Evvel dahi bu akl u cân seninleyidi asl-ı kân
Âhir geri sensin mekân onda varam senden yana
Bu âh ile bu zâr ile bu hikmeti kim ne bile
Bilse dahi gelmez dile tutdum yüzüm senden yana
Dursam seninle dururum baksam seninle bakarım
Her kancaru kim yürürüm gönlüm yönü senden yana
Sensin bana cân u cihân sensin bana genc-i nihân
Senin durur assı ziyân ne iş gele benden bana
Yûnus sana tutdu yüzün unutdu cümle kendözün
Cümle sana söyler sözün sensin söz söyleden bana