Ondan beri gönüldüm dost ile bile geldim
Bu âleme çıkıcak bir aceb hâle geldim
Ol dost açdı gözümü gösterdi kendözümü
Gönlümdeki râzımı söyledim dile geldim
Gör ne yuvadan uçdum râzımı halka açdım
Aşk tuzağına düşdüm tutuldum ele geldim
Tuzağa düşen gülmez âşıklar râhat olmaz
Söylerim dilim bilmez bir aceb ile geldim
Ben bunda geldim ise ilime geri gidem
Sanma ki bunda beni altûna mâla geldim
Değilem kâl ü kîlde bu yetmiş iki dilde
Hâlim ahvâlim nedir bu mülke sora geldim
Ne hâldeyim ne bilem tuzakdayım ne gülem
Bir garîbçe bülbülem ötmeğe güle geldim
Gül Muhammed deridir bülbül onun yâridir
Ol gül ile ezelî cihâna bile geldim
Mescidde medresede çok ibâdet eyledim
Aşk oduna yanuban ondan hâsıla geldim
Kudret sûret yapmadan feriştehler tapmadan
Âlemi halk tutmadan ileri yola geldim
Yine Yûnus’a sordum eydir Hak nûrun gördüm
İlk yaz güneşi gibi mevc vurup doğa geldim