N’ola gelsen şimden geri fesâdı terk etsen gönül
Gâh ağlasan günâhına gâh kanâat etsen gönül
İşin gücün fesâd ile yakdı beni hırs od ile
İltsen yâri bir uğurdan yanar oda atsan gönül
Niçe bir ben sana uyam özümü belâya koyam
N’ola gelsen sen de benim öğüdümü tutsan gönül
Dünyâ halkın düşmânıdır maksûd ol cânlar cânıdır
Bilin ki dünyâ fânîdir dünyâyı terk etsen gönül
Yûnus miskîn kalmaz câna verir cânını kurbâna
Gelsen sığınsan Sübhân’a doğru yola gitsen gönül