Miskîn âdem oğlanı nefse zebûn olmuşdur
Hayvân cânâvâr gibi otlamağa kalmışdır
Hergiz ölümün sanmaz ölesi günün anmaz
Bu dünyâdan usanmaz gaflet öğin almışdır
Oğlanlar öğüt almaz yiğitler tevbe kılmaz
Kocalar tâat kılmaz sarp rûzigâr olmuşdur
Beğler azdı yolundan bilmez yoksul hâlinden
Çıkdı rahmet gölünden nefs gölüne dalmışdır
Yûnus sözü âlimden zinhâr olman zâlimden
Korka durun ölümden cümle doğan ölmüşdür