Müşkili hâlleylemek değmenin işi değil
Bir kişiye ver gönlü bu yolda taşı değil
Bu kelâmın mânâsı evliyânın hânıdır
Yedirmegil câhile sükkerimiz aşı değil
Evliyânın gönlinden şey’lillâhın kesmegil
Sana himmet eyleyen gözüyle kaşı değil
Er oldur ki menzilin her dem gösteridura
Değme ârif bu düşü yoramaz işi değil
İşde bir yâr bulasın cânın fedâ kılasın
İnkâr ile gelenler erin yoldaşı değil
Hak tecellî kılmağa cân aslını bulmağa
Gönülden sür sivâyı nazarı taşı değil
Biz ol aşk bâdesini ol dost elinden içdik
Bize ol kadeh sunan dünyâ dervîşi değil
Yûnus bir doğan idi kondu Tapduk koluna
Ava şikâra geldi bu yuva kuşu değil