Eyâ gâfil aç gözünü gönlün yavlak uzatmagıl
Bakgıl kendi dirliğine kimse aybın gözetmegil
Şöyle dirilgil hulk ile öliceğiz söyleşeler
Bâkî dirlik budur cânım yavuz ad ile gitmegil
Bir gün ola bu dünyâyı âhirete değşiresin
Dün ü günü kılgıl tâat ayak uzadıp yatmagıl
Gördün ki bir dervîş gelir yüz vur onun kademine
Senden şey’ullah edicek kaşın karağın çatmagıl
Nefse uyup biş parmağın bir kezden iltme ağzına
Kes birisin ver miskîne gerek olur unutmagıl
Söylediğin keleciyi işitdiğin gibi söyle
Kendözünden zîreklenip bir kaç söz dahi katmagıl
Dünyâ çerb ü şîrîn durur âdem gerekdir yiyesi
Kem nesneye tama’ edip kesip kemirip yutmagıl
Yûnus kim öldürür seni veren alır yine cânı
Yarın göresin sen onu er nazarından gitmegil