Ko ölmek endîşesin âşık ölmez bâkîdir
Ölmek senin nen ola çün cânın ilâhîdir
Ölümden ne korkarsın korkma ebedî varsın
Çün kim işe yararsın bu söz fâsid davîdir
Nazar kıl bu gevhere ya bu bir gizli nûra
Nûr kaçan yavu vara çün Hak nazargâhıdır
Kâlû belâ denmeden kadîmden bile idik
Key anlagıl neydiğin bilişin kandağıdır
Şükr eylegil Hâlik’a ol durur Hayyü’l-Bekâ
Ona varırsın mutlaka bâri şükrle varı dur
Ezelî biliş idik birliğe bitmiş idik
Sen bu sûrete bakma vücûd cân vi’âsıdır
Bu ezelî birliği yâ bu cihân dirliği
Yâ bu gönül birliği bil kudret budağıdır
Yadlık yokdur bilene dirlik tutagelene
Bilelik söyleyene vuslat yolu kavîdir
Hükm-i revân mülküne ol işi kendi bile
Çün iş geldi hâsıla bu mülk varlık evidir
Yûnus beşâret sana gel derler dostdan yana
Küllü şey’in yerci ‘ilâ aslih söz aslıdır