Anca zâr eyler kim şol bülbül eyler
Onu ol eylemez illâ gül eyler
Kaçan gülde görür dostun cemâlin
Çağırır kim beni deli şol eyler
Ne görür gülde yâ bî-çâre bülbül
Ki gülistâna karşı gulgul eyler
Ne gördü Leylâ’nın yüzünde Mecnûn
Akıdıp göz yaşın âb u sel eyler
Ne göründü şu Ferhâd’ın gözüne
Kayalar kesüben dosta yol eyler
Ne göründü Şeh İbrâhîm gözüne
Tâcını tahtını târumâr eyler
Kimin kâfir edip kimin müslümân
Onu kimse etmez illâ ol eyler
Kimine derd verir aslâ inletmez
Kiminin dünyada derdin bol eyler
Kimi baydur kimi yoksul deme kim
Eğer baydur eğer yoksul ol eyler
Kimine bir abâ vermez kim giye
Kiminin atına atlas çûl eyler
Kimini dünyâda hayvân yaratır
Kimini kendine muhlis kul eyler
Kimin elin alır Arş’a çıkarır
Kimin yere çalar kara kül eyler
Bî-çâre Yûnus’un altûn sözünü
Câhile söylemen kızıl pûl eyler