Ben bir aceb ile geldim kimse hâlim bilmez benim – Yunus Emre

Ben bir aceb ile geldim kimse hâlim bilmez benim
Ben söylerim ben dinlerim kimse dilim bilmez benim

Benim dilim kuş dilidir benim ilim dost ilidir
Ben bülbülüm dost gülümdür bilin gülüm solmaz benim

Ol dost bana gelsin demiş sundum kadeh alsın demiş
Aldım kadeh içdim şarâb ayruk gönlüm ölmez benim

Ne turum var ne turağım hîç yerde yokdur karârım
Hakk’a münâcât etmeğe belli yerim olmaz benim

Sor durduğum yeri bana gelirsen gösterem sana
Bir zerrece Hak’dan ayrı gözüm nesne görmez benim

Tûr Dağı’nda bir tecellî gör Mûsâ’ya neler kıldı
Yûnus eydür Hak katında sözüm geri kalmaz benim