Zincirsiz Mahkumlar -Şaban Gürtuna

Paranın rengi solmuş,
Bir avuç kağıt, değeri kalmamış.
Zenginler tahtında oturur,
Fakirler sokakta uyur.

Kimi açken düşer keder,
Kimi tokken alay eder.
Bir çocuk ağlar ekmek diye,
Analar dert çeker, gözyaşı döker.

Karamsarlık hep mi sürecek?
Bir gün eller birleşecek.
Adaletin sesi elbet duyulur.
Toprak filiz verir, yine yeşerir.

Çökmüş umutlar, yorgun yüzler,
Ekmeğe hasret garip izler.
Ekmek kavgasında kanar dizler,
Bu sıkıntılara patronlar ne der?

Pazar tezgâhı ateş saçar,
Alım gücü bir bir kaçar.
Zengin tokken, fakir açlar,
Bolluk hayal, kıtlık gerçek.

Aralık – 2024

Okuma yolu: Zincirsiz Mahkumlar -Şaban Gürtuna başlığını okuduktan sonra Şaban Gürtuna arşivindeki diğer şiir ve yazılara geçebilirsiniz. Bu bölüm, Babamın Şiir Defteri içinde aynı duygu ve edebiyat hattındaki metinleri daha kolay takip etmek için eklendi.

Benzer okumalar: Şaban Gürtuna arşivi, Kendi İçimizdeki Yaraya Şiir: “Bir Harf, Bin Ah” – Şaban Gürtuna, Ruhun Güzü – Şaban Gürtuna, Beyaz Önlük ve 14 Mart – Şaban Gürtuna, Toplumun Kalbinde Kadın: Bir Varoluş Hikayesi – Şaban Gürtuna.