Tehî görmen siz beni dost yüzün görüp geldim – Yunus Emre

Tehî görmen siz beni dost yüzün görüp geldim
Bâkî devrân rûzigâr dost ile sürüp geldim

Ne var söylenen dilde varlık Hakk’ındır kulda
Varlığım hep ol ilde ben bunda garîb geldim

Bezirgânım meta’m çok destgîrim üstâdım Hak
Ben ziyânım assıya onda değişip geldim

Yer ü gök yaradıldı aşk ile bünyâd oldu
Toprağa nazar kıldı aksırdı durup geldim

Gördüm yedi Tamu’sun sekiz Uçmak kamusun
Korkudan günâhımı ondan sızırıp geldim

Âdem olup durmadan nefsim boynun burmadan
Yanıldım buğday yedim Uçmak’dan sürlüp geldim

Nûh oldum Tûfân için çok dürüşdüm dîn için
Dînime dönmeyeni suya gark edip geldim

Yalan değildir sözüm bak yüzüme aç gözün
Dah’örtülmedi izim uş yoldan vurup geldim

Eyyûb oldum tenime cefâ kıldım cânıma
Çağırdım Sübhân’ıma kurtlar doyurup geldim

Zekeryâ oldum kaçdım erdim ağaca geçdim
Kanım dört yana saçdım depem deldirip geldim

Mûsâ’yla Tûr’a çıkdım bin bir kelime kıldım
Bu halâyık bilsinler onda bulunup geldim

Îsâ oldum kudretden bahâne bir avratdan
İnâyet oldu Hak’dan ölü dirgürüp geldim

Cercîs olup basıldım Mansûr oldum asıldım
Hallâc pamuğu gibi bunda atılıp geldim

Muhammed’i bir gece Hak okudu Mi‘râc’a
Serteser uçdan uca bile yüz sürüp geldim

Yalınız Sübhân idi peygamberler cân idi
Yûnus hod pinhân idi sûret değşirip geldim