N’idelim bu dünyâyı n’eyleyip n’etmek gerek
Dâimâ aşk eteğin komayıp tutmak gerek
Çalab’ım bu dünyâyı kahır için yaratmış
Gerçeğin gelenlerin kahrını yutmak gerek
Ol yarınki yollara onda yoldaş isteyen
Bu dünyâda dostunu kılavuz tutmak gerek
Uçmak Uçmak dediğin kulların yeltediğin
Uçmağ’ın sermâyesi bir gönül etmek gerek
Erenlerin âhına dağ taş katlanamadı
Kalkanı demir ise okları atmak gerek
Yûnus er nazarında tâze güller açılmış
Sen gerçek bülbül isen nazarda ötmek gerek