Anmaz mısın sen şol günü gözün nesne görmez ola
Düşe sûretin toprağa dilin haber vermez ola
Çün Azrâîl’i ne tuta assı kılmaz ana ata
Kimse döymez o heybete halkdan meded ermez ola
Gele sana cân alıcı dahı cân alır kılıcı
Aklını başdan alıcı bir dem amân vermez ola
Evvel gele şol yuyucu ardınca şol su koyucu
İledip kefen sarıcı bunlar hâlin bilmez ola
Oğlan gider dânışmana saladur dosta düşmana
Sonra gelmek peşîmâna sana assı kılmaz ola
Ağaç ata bindireler sinden yana göndereler
Yer altına indireler kimse ayruk görmez ola
Üç güne dek oturalar hep işini bitireler
Ol dem dile getireler ayruk kimse anmaz ola
Yûnus miskîn bu öğüdü sen sana versen yeğ idi
Bu şimdiki mahlûkâta öğüt assı kılmaz ola