Ona bakıyorlar şimdi
Durmadan ona
Bize yaşamasını geçirdi
Kendi yaşamasını
Öyle güzel ki
Ne?
Dünya
Konuşulmadan önce
Tanrı korusun anlamadı biri
Gümüş işlemeli
Bir haç çıkardı göğüs cebinden
Karamsarlık haçı
Elma kokulu bir eve girdi
Gökyüzü kemanlarını çalıyordu bu ara
Bir geyik heykeli
Yan yana semaverle
Odayla insanı olduruyordu
Cızırtılarla
– Bunu hiç unutmayın rica ederim –
Kar yolları kapadı diyordu
Biri de
Artık
Meyvalar kendi çevresinde dönemiyecek
Birinin de çok alıştığı bir şey vardı
Kapı
Sanki bir olmazlığa doğru
Açılıp kapandı.