Peşkir dedim olmadı
Eski peşkir sırmalı
Peşkir için eskiden
İşlenmiş sözler vardı
Şimdi de yok denmez ya
Var ama onu tutmaz
İçinde peşkirin
Ağaçlar kımıldamaz
Ben sonradan gördüm
Morunu da ağacın
Taşlığı geldi aklıma
Üsküdar’da bir evin
Sonra bu düşüncenin
Buluverdim yerini
Tuttum peşkire vurdum
Üsküdar’ın içini
Bir güzel dünya kurdum
Bırakıp bunca işi
Çağırdım insanları
Doldu peşkirin içi
Girdiler birer birer
Kimi ağaca çıktı
Eve girdi kimisi
Peşkire yerleştiler
Çıkmasın diye kimse
Kapısını kapadım
Önce bir şaşırdılar
İnsanları tanıdım
Yeniden çıktılar ortaya
Evler caddeler yeni
Ağaca yeşili koydum
İnsana düşünceyi
Büyümeyi öğrettim
Deredeki balığa
Balık işini bilir
İndi suyun dibine
Buna benzer şeylerle
Peşkire baktım durdum
Neler yapmadım neler
Dünyayı alt üst ettim