Ömür Dediğin Kırık Bir Ayna – Şaban Gürtuna

Ömür dediğin, Dostum, kırık bir ayna sanki,
Her parçasında başka bir suret, başka bir yankı.
Kiminde çocuk kahkahası, koşturur bağlarda,
Kiminde gençlik ateşi, coşar deli çağlarda.

Bir parçası hüzündür, bir parçası neşe,
Kimi zaman umutla dolup, kimi zaman peş peşe,
Düş kırıklıkları yaşarız, yoruluruz bazen.
Ama her düşüş yeniden doğuş, bunu bil, inan sen.

Her kırıkta yeni bir ders, yeni bir bakış açısı,
Geçmişin gölgesinde değil, geleceğin ışığı.
Yıllar akar su gibi, tutulmaz, kalmaz geri,
Ömür dediğin, Dostum, anların gizli eri.

Bazen bir bahar rüzgarı, bazen kışın ayazı,
Kimi zaman tatlı bir beste, kimi zaman bir yazı.
Yazarız, çizeriz, yaşarız bu fani dünyada,
Ömür dediğin, Dostum, anlam dolu bir rüya.

Sonunda ne kalır geriye, bir avuç hatıra?
Sevgiyle ördüğümüz her an, yazılmış destan mısra?
Kırık da olsa ayna, her parçası kıymetli an,
Ömür dediğin, Dostum, paha biçilmez bir armağan.

30 Temmuz 2025