Kaybolan Sokaklar – Şaban Gürtuna

(Modern Şiir)
Kaldırımlar eskimiş, taşlar yorgun,
Adımlarımı sayıyorum, biri eksik.
Gökyüzü gri, bulutlar küskün,
Bir martı çığlık atıyor, duyuyor musun?

Ne kaldı geriye?
Camda solmuş bir çiçek,
Terk edilmiş bir banka yazılmış isimler,
Ve unutulmuş bir çocuk kahkahası.

Şehir büyüdü, ama biz küçüldük,
Yollar uzadı, ama biz kaybolduk.
Sokak lambaları bile sönük artık,
Gölgesiz yürüyoruz, farkında mısın?

Bir kâğıda yazıyorum bunları,
Rüzgar alıp götürüyor kelimelerimi.
Belki bir duvar dibinde durur,
Belki biri okur da hatırlar kendini.

Ocak 2026