Islaktı Tütünlerle Sülünler… – Turgut Uyar

Bu karanlık bir şeydi!.. Bu karanlık bir şeydi!.. Bu karanlık
bir şeydi!.. Ne iyi!.. Kara bir yapıların ve ıslak sülünlerin önünde
duygunluğuma bir şeylerin değindiği.
Islak bir halat atarlardı, boynuma, ıslak, iğrenirdim. Ne iyi!..
Yalnızlıksız bir ıslak halat, suları beni ıslatan. Bu boşluk kaç kez
kadın, kaç kez erkek. Kirletilmiş, ıslak yatakların altına gizlenerek bir ıslak kedinin yavaş yavaş tüylendiği. Bu karanlık bir
şeydi. Ne iyi!.. Islak bir kadının etimi sevindirdiği. Bu karanlık
bir şeydi. Yaşanan!..
Bu karanlık bir şeydi!.. Ne iyi!..

Uykumu şeyler bulandırır. Eski, çuval, çuval, eski kapkalın,
ıslak…
Kaç gündür soğuk ve karanlık. Kaç gündür ıslak…

Su geçer, götürür doyumsuz aklığımı ağaç köklerinin bilge
serinliğine. Su geçer…

Bu karanlık bir şeydi!.. Ne iyi!.. Adamın ıslak tabaklarda
salataları geri çevirdiği. Bütün yeşilleri geri çevirdiği. Karanlık
bir şeydi, gözlerimin görmesi sonsuz tozunu giysilerin. Uykumu şeyler bulandırır. Ş.e.y.l.e.r!.. Ellerim koyu bir suların içinde
karanlık bir şeydi. Ne iyi!.. Sıkıntım ıslak ambarlardan bozuk
teraziler ve tahıllar… andırır.
Ölüm tadında değil yattığımız. Bir süs, belki çocuksuz bir
süs, sabahları her şeyimizi utandırır.
Bu karanlık bir şeydi. Ne iyi!.. Karanlık bir şey ne iyi. Bir
yalvaçın sabırla ağzıma su verdiği…

Bu karanlık bir şeydi. Ne iyi!.. Birinin durmadan ıslatarak
yalnızlığını denediği, sularım toprağa aksınlar dediği. Bu karanslak bir şeydi…

Ey benim yengici sıkıntım!.. Uzun boylu ve ıslak atların bilmem nerelerden kişnediği…
Sen yitme!..
Sen yitme!..
Büyük ıslantımı besle…
Sen yitme!..
Otlar gibi kal, sülünler gibi kal, ıslak donlar gibi kal!..
Sen kaldıkça!..
Bu karanlık bir şey. Ne iyi!..
Sevmemek, tozlu, ıslak halılara uzanmak… Eski, çuval, tüyler,
ırmakların çamurlar çamurlar çamurlar çamurlar çamurlar
getirdiği…

Sen kaldıkça……… Ne iyi!.