Anlaşılır gibi değildi adamın
Takvim resimlerinde mayıs tutkusu
Bütün bir güldü sanki gidip gelen
Neşenin hiç yakışmadığı gözlüklü ellerine
Neşenin hiç yakışmadığı diyorum
Bir leyleğin hüznü anılırdı ancak
Uzarsa aşk suları
– yavaşça akşama karışıyor. Seviniyor ve karışıyor, ince gülümsemesi, gözlükleriyle. Çatal bıçak sesleri ve
biraz saçları dökülmüş. Ak ve yakın umduğu her yer.
Bardaklar ve çiçekler. Ve balkon… Ve balkon… Ağlamak özgürlükse ve kimse yoksa, umuda dönüyordu
bu cesur ölüm korkusu
Neşenin hiç yakışmadığı ellerinde…
– denizden yitirdiğimiz bunca yerden sonra, büyük
ölümler ve kahramanlık gerilerde kalınca, hiçbir ele
yakışmıyan neşenin,
Hiç yakışmadığı ellerinde…