Sabahın Düşündürdüğü – Necdet Evliyagil

Puslu gri bir sabahın
Ilık esintili serinliğinde,
Parça-parça bulutların dağların
Neftiye çalan sihirli eteklerinde;
Ve de göl’ün koyu maviliğinde
Yakaladım okşadım yaşantının
En doyumsuz sevincini gülücüklerini,
Göl’de yankılanan ışınların,
Rengârenk pırıltılarını
Sanki aynalardan taşan
Dilim-dilim kristallerden oluşan,
Renkli dünyalar demetinde okşadım…

Rüzgâr nemlendi tanelendi,
Yağmur olup serpildi
Tepelerin eteklerine;
Yedi renkli gökkuşağiyle
El-ele verdi göl’ün orta yerinde,
Düşlerimde yarım kalan sevinci
Yeniden yaşadım çocuklar gibi..
Gözlerimle-öpücüklerimle yakaladım
İsviçre’nin göller yöresi’nde,
Gri bir çerçeve içerisindeki
Cennet’in basamaklarını..

Bu sessiz tablonun derinliklerinde
Yalnız aşk vardı; sevgi vardı,
Martıların kanat sesleri sardı
Eski kucaklaşmaların renkli anılarını
Parça parça bulutlar okşamaktaydı.