Sensizliğin ölüme benzediği o yerde
Bir el uzanır çeker beni yaşamaktan
O kalır dolu, hüzün dolu gecelerde
Birer kan çanağı gözlerim ağlamaktan.
Gitgide yayılır damarlarıma yokluğun
Bir hançer bilenir kalbimde soğuk, sivri
Durup durup vurur başıma sarhoşluğun
Üstüste içilen dopdolu kadehler gibi.
Artık ne yapsam boş, uykular gitti gelmez
Vıcık vıcık bir gecedir elllerimde kalan
Güneş doğmayı, karanlık bitmeyi bilmez.
Saplanır kalbime bir türlü geçmez zaman
İçerim senden uzak günlerin getirdiği
Yavaş yavaş öldüren bu zehir sensizliği.
Okuma yolu: Sensizliğe Sone – Ümit Yaşar Oğuzcan başlığını okuduktan sonra Ümit Yaşar Oğuzcan arşivindeki diğer şiir ve yazılara geçebilirsiniz. Bu bölüm, Babamın Şiir Defteri içinde aynı duygu ve edebiyat hattındaki metinleri daha kolay takip etmek için eklendi.
Benzer okumalar: Ümit Yaşar Oğuzcan arşivi, Kurşun Yarası – Ümit Yaşar Oğuzcan, Sevdiğim Dünyalar Kadar – Ümit Yaşar Oğuzcan, Aynalardan Uzakta – Ümit Yaşar Oğuzcan, Beni Kör Kuyularda – Ümit Yaşar Oğuzcan.