Orman Yangınları Bitmeli – Şaban Gürtuna

Yeşil düşler yanar alev alev,
Ormanlar ağlar, göklerde keder.
Dalında kuş, yuvasında yavru,
Küller içinde bir hayat savrulur.

Ağaçlar ki, toprağın bereketi,
Sanayi, tarım, hayatın temeli.
Yangın yutar, servetler erir,
Fabrikalar susar, umutlar çöker.
Köylerin ekmeği, ormanın gölgesi,
Bir avuç külle biter güvencesi..

İnsan kaçar, ama ateş peşinde,
Bir ana, bir evlat, can yangın içinde.
Hayvanlar koşar, çaresiz, nafile,
Kurt, kuş, ceylan, hepsi bir çile.
Nefesler tükenir, yürekler sızlar,
Alevler içinde bir dünya ağlar.

Kaplumbağa, sincap, arı, kelebek,
Her bir can, ormanda bir güzel gerçek.
Alevler yutar, yaşam silinir,
Sessiz bir dünya, ruhsuz kalır.
Toprak çorak, gökler gri bir tül,
Orman giderse, ötmez artık son bülbül.

Karbon yutar ağaç, nefes olur bize,
Yangınla yükselir duman, göğe zehir.
İklim değişir, dünya feveran eder,
Kuraklık, sel, fırtına, hepsi bir keder.
Ormanlar ölürse, iklim de ölür,
Gelecek karanlık, umutlar gömülür.

Ey insan, uyan, koru yeşil düşü,
Ormanlar yaşam, unutma bu gerçeği.
Bir ağaç dik, bir canı kurtar,
Alevlere inat, umudu yeşert.
Toprakla, suyla, ateşle barış,
Ormanlar yaşasın, dünya kalmasın yalnız.

26 Temmuz 2025