Kogıl bu dünyâ bezeğin bu dünyâ yel durur hayâl
Ne vefâ kılısar bize çün pusuda durur zevâl
İnanma fânî ömre kim bâkî değildir sevgisi
Görür iken sultânları koyup giderler mülk ü mâl
Kes gider izzet başını terk eyle sen fuzûlluğu
Kesmez isen başın onun aşk ile dirliğin muhâl
Bunca uzun endîşeler yoldaşımız idi bizim
Dost fikretinden artuğu bilin ki küllî kıyl u kâl
Algıl kendi elin ile geri kendi hisâbını
Yoksa serhengler elinde katı yaramaz olur hâl
Zevk ü riyâ dedikleri boynunu vurmayınca ben
Şâh-ı Kerîm’e sıdk ile kanda bulısaram visâl
Öldür nefsin dileğini ilet teneşir üstüne
Yoksa gensiz öliceğez sana fermân olur gassâl
Her kim sana sorar ise itikâdın nedir Hakk’a
Öpgil onun ayağını budur ana cevâb suâl
Yûnus sana farîzadır işbu Sırât-ı müstakîm
İleyinde haşre-neşre Hakke’l-yakîn gerek visâl