Yol kenarında ufacık
İbrahim’in evi
Zaten düşündüğü İbrahim’in
Böyle bir evde oturmaktı
Kediler gibi güneşte
Saadetle içli dışlı
Yukarda saz çalar her gün
Hacı Arif Bey’in oğlu
Ve Hacı Arif Bey
İbrahim’in dinlediği
İbrahim kırlardan ince
Eviniz öğle vakti
Saadet saadet sonra
Ne kötü düşünce bunlar
Tam ablası için İbrahim’in
Saadeti sevmez İbrahim’ler
Ama her zaman taze sıcak evleri
Hele Perihan’a gelince
İbrahim kahvede oturur
Perihan’ı sevdiği halde
Sevdiği halde İbrahim
Gider kahvede oturur
İlkbahardan kurtulmak için
Kahvede oturduğu doğrudur
Kahvedeki ilkbahar
İbrahim’in baharı
Dinlerdim söyler dururdu
İbrahim yalancı
İbrahim çok yalancı
Belliydi misafirlikte
Gelmezdi sevinirdik
Saadet evlerinde
Saadet saadet evlerinde
Saadeti sevmez İbrahim’ler
Ablası var saçları sıcakta
Çözülmüş buzlar gibi akar
Çözülmüş buzlar gibi akar
Bütün düşüncelerin sonu
Baktıkça İbrahim pencerelere
Sokak büyür kırlara doğru
Sokak büyür de büyür
Alır başını gider
Böyle yapar işte ortalığı
Açılmış pencereler
Düşünür de düşünür İbrahim
Elleri ayakları bir tarafta
Ve gittikçe sessiz
Sessizce döner dünya
İşte yol kenarında ufacık
İbrahim’in evi
İbrahim kırlardan ince
Eviniz öğle vakti
Sizi sokakta göremem
Eviniz de uzakta
Nasıl olsa görüşürüz
Orda saadet fazla