Sonsuz – Ahmet Uysal

Yaz geçer günlerin tortusu şiirden sorulur
Hesabını versen de uzak iklimlerin
Şiirin sonu hep sorgudur.

Şair, kuruyan otlarla özetliyorsun o büyük aşkını
Halbuki her şey senin elinle aşk olur.

Yıktın yükünü ıssız ormana,
Sesinde ırmakların akışı duyulur.

İşte sen de anladın sonunda bunu
Yaşam ki şiirle sonsuzdur.