Kızım Tuğba’ya – Hilmi Şahballı

Bugün çok özledim Tuğba kızımı
Cennetin ağacı dalı başkadır
Kader bu ya taşa çarptım dizimi
Öpmeye doymazdım balı başkadır.

Sabah erken odasına girerdim
Okul saatiniz çocuklar derdim
Saçlarını tarar sonra örerdim
Görki zülfündeki teli başkadır.

Gözler zümrüt gibi kaşları keman
Damarına basan eder el aman
Öyle güzelleşir güldüğü zaman
Ağzı bıdır bıdır dili başkadır.

Tertemiz giyinir ilaç olmaz kirli
Amma yemek yerken biraz kibirli
Karakızım gelişmedi bir türlü
Elle tamamlanır beli başkadır.

Çantası omuzda yolda gezerken
Onu seyret kalem cetvel dizerken
Parmaklar minnacık yazı yazarken
Onun kalem tutan eli başkadır.

Şahballı’yım yavruların nuru var
Bu gönlümün tam üç tane yari var
Nurgül’ümün apayrı bir yeri var
Hilal’in Tuğba’nın hali başkadır.