Kul Mehmed’den – Kul Mehmet

I
Siyah ebruların duruben çatma,
Gamzen oklarını âşıka atma,
Sana gönül verdim beni ağlatma,
Benim gözüm nuru gönlüm, sürûru.
Bir od düşmüş dağlar gibi yanarım,
Mâzûl olmuş beyler gibi dönerim,
Ay efendim şenin yolun önlerim,
Benim gözüm nuru gönlüm sürûru.
Yemeden içmeden küllf beriyim,
Senden ayrılalı cansız diriyim,
Sînem üstünde bir kuru deriyim,
Benim gözüm nuru gönlüm sürûru.
Öğüttür verdiğim tut benim sözüm,
Severim demeye tutmadı yüzüm,
Ay efendim benim ay iki gözüm,
Benim gözüm nuru gönlüm sürûru.

II
Bunca demdir hasretliğin çekerim,,
Gel sevdiğim geld’ayrılık günleri.
Gözlerimden kanlı yaşlar dökerim,
Gel sevdiğim geld’ayrılık günleri.
Neler gelir koç yiğidin serine,
Gece gündüz yanar aşkın nârına,
Gün bu gündür Hak kefildir yârına,
Bil sevdiğim geld’ayrılık günleri.
Kapunda kulundur bey ile gedâ,
Can ile ser gayri yoluna feda,
Simden sonra sana gayrı elveda,
Kal sevdiğim geld’ayrılık günleri.
Bülbülünüm feryadım, var, zarım var,
Incü cevher maden id ür, sarım var,
Lâle, sünbül, al çiçekli yârim var,
Gül sevdiğim geld’ayrılık günleri.
Deli gönül karlı dağları aştı,
Hicr odıyle derdi sînemiz pişti,
Der Mehemmed yine gurbete düştü,
Yol sevdiğim geld’ayrılık günleri.