Yılmaz – Özgen Seçkin

Kapadılar aydınlığı zindanlara
zindanlar aydınlık şimdi,
çiçeği tomurcuğunda
ağacı bir filizken
sıkıştırdılar iki taş arasına
taşlar çimenlik şimdi
her gediğinde taşların
bir meyve gözeder şimdi.

Onurlu yaşamanın sevinci
ne de büyük kılıyor kişiyi
ne de güzelleşiyor
her uyanışta insan
atarken tan
kitlelere ışık taşıyor işte
Yılmaz’ın hayatından.