Gazel – Kadı Burhaneddin

İy yârenler yâr yolına nem kaldı ki yanmamışam
Bunca ki yandum yanaram billah ki usanmamışam.

Hammâri [şarapçı] gözinden anun bir tolu ayağ [kadeh] işmişem
Andan berü serhoşam uş [işte] hiç dahı uyanmamışam.

Can diledi benden gözün akl u gönül virdüm bile
Tanrım tanuh [tanık] ben cân içün ma’şûka [ey sevgili] yacanmamışam [sakınmamışım].

Lutf eyleyüp sen tut elüm saç oduma [ateşime] rahmet suyın
Zîrâ oduna düşmeği ben kimseye tanmamışam [danışmamışım].

Tap [tamamen] yah [yak] oduna cânumı vaktidürür [vaktidir] iksîri sal
Ne bûte [pota] kaldı k’anda [ki onda] ben bin katla kaynanmamışam.

Cân ile iki cihâna akl u gönül ne var ise
Işkı [aşkı] elinden içmişem illâ ki hiç kanmamışam.

Sini didüm sine [mezara] değin senden usanmah yoh bana
Bin kez ölüp dirilmişem ol sanuyı [sanıyı] sanmamışam.

Gözüm yüzüni göreli görmedi râhat gündüzin
Yurd ideli can zülfüni bir gice dolanmamışam [sarılmamışım].

İçüm kara benzüm saru yaşum kan u kanum sudur
Dahı ne kaldı k’ana ben ışkunda boyanmamışam.