Gazel – Nef’i

Tutî-i mucize-gûyem ne disem iâf değil
Çarh ile söyleşemem âyînesi sâf değil

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana
Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil.

Yine endişe bilür Kadr-i dür-i güftarım
Rüzigâr ise denî dehr ise sarraf değil

Girdi miftah-ı der-i genc-i ma’âni elime
Âleme bezl-i güher eylesem itiâf değil.

Levh-ı mahfuz-ı sühandır dil-i pâk-ı Nef’î
Tab’ı yârân gibi dükkânçe-i sahhaf değil.

Açıklama

Mucizeler söyleyen bir papağanım, ne desem lâf değil
Felek ile anlaşamam, onun aynası temiz değil

Gönlü temiz olmayana gönül ehlidir diyemem
Gönül ehli insanların birbirini bilmemesi insafa sığmaz.

İnci gibi sözlerimi ancak düşünenler anlar
Zaman alçak olduğu, dünya ise sarraf olmadığı için sözlerimden bir şey anlamazlar

Zaman hazinesinin anahtarı benim elime geçti
O hazinedeki incileri dünyaya saçsam boşa gitmez

Nef’î’nin temiz gönlü gizli sözlerin yazıldığı bir levhadır
Yoksa dostların gönlü gibi kitapçı dükkânı değil.