Yer yüzünde gezer idim uğradım milketler yatur
Kimi ulu kimi kiçi key kuşağı berkler yatur
Kimi yiğit kimi koca kimi vezir kimi hoca
Gündüzleri olmuş gece ancılayın çoklar yatur
Doğru varırdı yolları kalem tutardı elleri
Bülbüle benzer dilleri dânışmân yiğitler yatur
Ulu-kiçi ağlamışlar server yiğitler komuşlar
Baş ucunda yay sımışlar kırıluban oklar yatur
Atlarının izi tozlu önleri tabıl-bazılu
İle güne hükmü yazlu şu muhteşem beğler yatur
Gece gündüz oğlancıklar söyler iken bülbül gibi
Ayrılmışlar anaları sinlerini bekler yatur
Elleridir kınalu hem karavaşları tapulu
Kargı gibi uzun boylu gül yüzlü hatunlar yatur
El bağlamışdır kamusu Hak Çalap’dandır umusu
Nökerli kızdır kimisi alınmadık çoklar yatur
Yûnus bilmez kendi hâlin Hak Çalap söyledir dilin
Bir niçesi yeni gelin ak teleme yüzler yatur