Yazlık Bahçe – Behçet Necatigil

İçkili, çalgılı
Yazlık bahçeler vardır,
Varyeteler, oyunlar oynanır,
Zengin işi.
Varlıklı yerlerden uzakta
Eski bir arsadan bozma
Bizimkisi.

Bu dediğim bahçede
Geceleri rüzgâr çıkıyor.
Evler cehennem gibi
Durulmaz oturulmaz,
Sıcakta bunalmış milleti
Bahçe kendine çekiyor.

Bu dediğim bahçede
Sinema oynatıyorlar.
Kurudukça insanların
Damakları, dilleri,
Gazoz patlatıyor, ağız ıslatıyorlar.
Hovardadır bu bahçenin gençleri:
Laf atıyor, cigara fırlatıyorlar.
Karanlıktan istifade
Gençler kaynatıyorlar.

Bu dediğim bahçede
Civârın bütün halkı
Ya birer ikişer,
Yahut evcek gelmişler.
Hepsi burda senli benli:
Emzikteki tazeler
Çocuk uyutuyorlar.
Hepsi burda okumuşu, cahili:
Yazıları sökemeyen kadınlar
Filmi okutuyorlar.
Küçük kızlar göremiyor perdeyi
Anneleri kaldırıp tutuyorlar.
Bir âleme dalmış, gitmiş her biri:
Gözlerinde büyümüş filimde oynayanlar
Kendi hayatlarını burda unutuyorlar.

Bu dediğim bahçede
Gökyüzünden hayretle
Bize bakan küçük yıldız,
Bunca insan içinde
Seni gören kaç kişi?

Boşver, anam babam, boşver
Al bir parça eğlencelik,
Bul bir iskemle kendine,
Sat anasını dünyanın,
Bak keyfine!