Sıla – Cahit Sıtkı Tarancı

Gün bitti;
Akşam serinliğiyle başlıyor memleketim.
Doğduğum köy göründü;
Sâkin yıldızlarıyla gittikçe yakınlaşan sema,
Dörtnala kalktı atım sevincinden;
Uçaraktan gidiyorum sılaya.

Çocukluğumda uçurttuğum uçurtmalar olacak
Bacalara takılan şu beyaz bulutlar;
Belki de rüzgârda namaz bezidir,
Yüzüne hasret kaldığım anacığımın!
Herhalde beni bekleyenler var.