Ben neler çektim bilmezsiniz
Denizlerim, kırlarım, dağlarımla
Haritada birkaç kulaç memleket
İnim inim yollardan, sulardan
Körpecik başaklarımla
Pul pul düş içinde ağlarım!..
Sonram bir paşa geldi “Kalk” dedi.
Kalktım karşısında selâma durdum
Dağlar taşlar selâma durdu
Aldı beni arkasına götürdü.
Bozkırım bozkır gibi, düzüm düz gibi
Şıkır şıkır gecelerde gündüz gibi.
Kongre oldu, cemiyet oldu
Dağlarım duman duman;
Ovalarım kan revan içinde
Ama bir bir oldu düşündüğü,
Nihayet oldu…
O Paşam rütbesiz, nişansız
Paşaların paşası.
Uyumadı, yemedi, içmedi
Ateşini dere tepe dağıttı millete
Erkekçe söz vermişti
Canından geçti, sözünden geçmedi.
Sana hepimiz yürekten inandık
Büyük adam, ölümsüz Paşa
O hazin marşlar, o şarkılar
O toz dumana karışmış yalnayak günler
O dağlara taşlara sinmiş eşsiz macera…
–Yaşa Mustafa Kemal Paşa, yaşa…–