Çubuklu’da Mübeccel İzmirli
Vapura bindiği zaman
Canyeleği sayısı da
Bir adet artardı o an,
Dalgıç Okulu’nun tüm öğrencileri
Kıyıdan el ederlerdi ona.
Ne kadar şair var Anadolu’da,
Mübeccel İzmirli
Mektuplaşırdı onlarla,
Bir şey yemez içmezdi
Beslenirdi sadece
Küçük dargınlıklarla.
Oymuştu baldırını,
Büyük Kohinor elmasını
Saklamıştı oraya,
Sekseniki yılında
Satmak zorunda kaldı
Yüzyetmişbeş liraya.
Evleri oldu; güzel;
Elleri vardı ince,
Bizler rakı içerdik,
O, ecel şerbeti, damla,
Dostları için gizledi,
Çok daha önce ölmüştü
Çok daha önce yoksa
Yok artık Mübeccel İzmirli
Bir tarak arıyor Çubuklu’da
Dalgıç Okulu öğrencileri,
Hışırdar durur sular
Giz tutmuş bakışlarıyla
Gökten boşanırcasına
Ey Dalgıç Okulu öğrencileri
Sularda değil o aradığınız:
Bodrumlarda
bodrumlarda
bodrumlarda!