Mezar – Zelda Nilgün Marmara

Tükenirdi monolog
Kaçarken içine düştüğüm kara toplum,
Big bang sonrası büyük yalnızlık bilinmeyeni
Saçlarında titreyen iblisler karartırken güneşi
Üstüste gömülürken
saydam yaşamlar.
Bir yankı duyulurdu hiç’likten
Bütün yalnızlıklarınızın ilenci
korusun çoğulluklarınızı.
Cinnet koyun erdemin adını
Maskelerinizi kuşanıp yalanlarınızı çoğaltın
Hepiniz mezarısınız kendinizin…

Okuma yolu: Mezar – Zelda Nilgün Marmara başlığını okuduktan sonra Zelda Nilgün Marmara arşivindeki diğer şiir ve yazılara geçebilirsiniz. Bu bölüm, Babamın Şiir Defteri içinde aynı duygu ve edebiyat hattındaki metinleri daha kolay takip etmek için eklendi.

Benzer okumalar: Zelda Nilgün Marmara arşivi, Zelda Nilgün Marmara – Hayatı ve Eserleri, Beklemek – Zelda Nilgün Marmara, Cam Kelepçeye Evet – Zelda Nilgün Marmara, Çok Güzel – Zelda Nilgün Marmara.