On dört asır evvelki meşîmen senin ey leyl,
Bir nûru sema-pare doğurmuştu değil mi?
Âgûşunu bir aç, görelim tayfını olsun!
Sinende nihândır sanırım yâd-ı yetimi.
Yâ Rab, o harîminde yüzen dürr-ü yetîm’in,
Tâ haşre kadar Şer’i yetîm olmasın… Amin…