Teâlî-i fikret cenah-ı fünûn
Olup bir zamandır havârık-nümûn
O gâmız-ı hakayık ki muzlimdi dün
Demâdem tecelli-nümâdır bugün
Ne mu’dil mesâil olunmakta hall
Ki iğmâza, inkâra yoktur mahal
O güneşten gelen nûr-u gabra muhit
Edilmekte tahlîl… gayet basit
Bu ibdâa söz yok ki meydandadır
Benim maksadım başka bir yandadır
Acep bir gün ey leyl-i heybet-penâh
Şu sinende tâbende nûr-u siyah
Tahallül eder mi? Ne mümkün bu hal
O hâlâttandır ki derler muhâl
Tecelliye olmaksızın namzed
Bu ulvi serâir kalır tâ ebed
Serâir evet çünkü bir, bin değil
Düşündükçe peydâ olur muttasıl
Serâir fakat celb-i enzâr eder
Füyûzât-ı manzûre-i din kadar