Şeffaf bir aydınlık içinde, semaya,
Yükseklere doğru kuşlar kanat açtı.
Ümidi, kuştüyü gibi yere saçtı,
Kuşların, kuşların kavuştuğu dünya.
Pırıl pırıl yanan denizdeki hülya,
Gemileri aldı, uzaklara kaçtı.
Bir yol – ki bir beyaz yelken onu açtı –
Gider, gemilerin gittiği adaya.
Eğilip topladım o kuştüylerini;
Sahilde kalanın duydum kederini.
Lâkin ben yerimden kımıldamasam da,
Kaçmanın zevkini içim bana söyler;
Kuşlar ve gemiler yaşıyor hülyamda,
Hülyam gemilerle, kuşlarla beraber.