Kır Şarkısı – Behçet Necatigil

Tam otların sarardığı zamanlar – –
Yere yüzü koyun uzanıyorum.
Toprakta bir telâş, bir telâş – –
Karıncalar ötedenberi dostum.

Ellerime hanımböcekleri konuyor,
Ne şeker şey onlar.
Uç böcek, uç böcek diyorum,
Uçuyorlar.

Pan’ın teneffüsü bile
Ilık – – okşamakta yüzü.
Devedikenleri, çalılık vesaire,
Bir âlem bu toprakların üstü.

Tabiatle haşir neşir,
Kırlarda geçen ikindi vakti.
Sakin, dinlenmiş, rahat
Bir gün daha bitti.