Ağıdı önce söylenen
sen nereye uçuyorsun?
Ağıdı önce söylenen
ölüm korkusunu atar.
Sen nereye uçuyorsun
boynu usul telli turna?
Pir Sultan benim ağıdım
ben de senin ağıdınım
uzar gideriz bu yolda,
sen nereye uçuyorsun
gökyüzüne kana kana?
Benim söylendi ağıdım
yazda, kışta, haziranda,
ben hep zindanlarda yattım,
en müşkülü daha sonra
kendi kendim sürgün ettim,
sen nereye gidiyorsun
bir yerlere konmayana?
Silah çatuben askerler,
neden silah çatıyorsun?
Dostum, dostum, aslan dostum
sen nereye uçuyorsun?
Kerem Aslı’nın koynunda
çiçeği hiç solmayana.
Biz ki Nâzım’dık dünyada
Rumelili Kalın Abdal,
uçan kuşa selam saldık
sevdik, oluklar boşaldık,
cemi cümle bir sofrada
muhannetlik kalmayana.