Ali’yi ünlerdi anası durmadan
Hep yarım kalırdı oyunumuz
Şikâyetçiydik akıp giden zamandan
Bükülürdü boynumuz
Mahallemiz temizdi
İnsanları durmaz çalışır
Ali’yi anası döverdi
Ona herkes acır
Saklambaç oyununa doymazdık
O ağaç senin, bu köşe benim
Sonra “birdir bir” der atlardık
Artık geçti o günlerim
Bayramlarda elbiselerim
Pırıl pırıl olurdu
El öpünce ceplerim
Şeker ile dolurdu
Şimdi ne Ali var, ne anası
Geçen günlerimiz bir masaldı
Değişti yaşamanın manası
Hatıralar Kafdağı’nda kaldı