Demir Parmaklıkların Gölgesi – Şaban Gürtuna

Bir gölge düştü üzerime ansızın,
Kara bir leke, alnıma çalınan.
Olmayan sözler, yaşanmamış bir an,
İftiranın zehriyle ruhum kan revan.

Savunmasız kaldım yalan rüzgarında,
Gerçek çığlıklarım yankı bulmadı.
Duvarlar örüldü etrafımda hızla,
Masumiyetim kimseye ulaşmadı.

Geceler uzundu, yıldızlar kayıp,
Her nefes bir düğüm, boğazımda asılı.
Düşünceler bir girdap, umut bir serap,
Adaletin terazisi nerede şaştı?

Parmaklıklar soğuk, tenime işler,
Her gün bir çile, her an bir azap.
Dışarıda hayat akar, kuşlar süzülür,
Ben içimde bir yangınla hesaplaşırım.

Çaresizlik bir ur gibi sarar benliğim,
Suçsuzluğum haykırış olsa da nafile.
Belki bir gün güneş doğar yeniden,
Ama şimdi ruhum bir kör kuyunun dibinde.

Mart 2025
Şaban Gürtuna