Cümle âlem terkin vurup ben dost terkin vuramazam
Ondan ayrı buçuk sâat ben onsuzun duramazam
Andan ayrı diriliğim dirlik değil durur benim
Kadîm odur görür beni ben ölüyüm göremezem
Hûrî gelip eydür ise gönül bana vergi diye
Dostdan artuk kimseneye ben gönlümü veremezem
Dost diye geçdi bu ömrüm başarmadım dost kulluğun
Koyam başara ol beni ben hîç iş başaramazam
Bir kezden ol oldum ahî benden ümîd yokdur bana
Ben ol isem pes ol kanı ben bu sırra eremezem
Dostlar öğüt verir bana gitgil onun yakınından
Daha yakın varam meğer andan ayruk varamazam
Değmeler eydür Yûnus’a katlan bugün yarın diye
Cehd edeyim bugünümü yarına irgüremezem