Meleğim, nur tanem toprağa düştü,
Bulunmaz şefkâti yer ile yeksân.
Yağmurla, karlarla üşüdü soldu,
Onu anlatamaz ki hiç bir lisan.
Semâvî gülistan açılmış nûr nûr,
Hak’ka doğru başlar bir büyük huzur.
Yaprak dökümleri gönülde bir ur,
Yetişip gelmişse o ilâhi an…
Uçan seccâde mi sonsuza doğru,
Sular gibi akıp gitti de rûhu.
Başladı böylece ebedî uyku,
Şimdi öksüzüm ben üzgün perişan.
Okuma yolu: Annem’e – Melda Özata başlığını okuduktan sonra Melda Özata arşivindeki diğer şiir ve yazılara geçebilirsiniz. Bu bölüm, Babamın Şiir Defteri içinde aynı duygu ve edebiyat hattındaki metinleri daha kolay takip etmek için eklendi.
Benzer okumalar: Melda Özata arşivi, Melda Özata – Hayatı ve Eserleri, Seninle – Melda Özata, Sensiz – Melda Özata.
