Ağlatmayın beni derdim büyüktür
Âşıklar meydana çoşmadan gel gel
Benim ciğerciğim delik deliktir
Kaynayıp kaynayıp taşmadan gel gel
Felek bir bilezik taktı koluma
Ben hâlimi arz edemem yârime
Engür şerbetini sundu elime
Sâkıyâ bu demi içmeden gel gel
Gel bizim bahçeye edelim seyran
Bülbül âşık olmuş bir güle hayran
Seni benden bir gün ayırır devran
Ayrılık hâline düşmeden gel gel
Şunda üç beş günlük müddetin kaldı
Emânet sâhibi geldi de aldı
Metâ’ımız aldı yükümüz tuttu
Ömrümün kervanı göçmeden gel gel
Pir Sultan Abdal’ım hey der gel bazı bazı
Gayrı çekmez oldum çevre ile nâzı
Havalandı uçtu gönlümün bâzı
Bilece konalım uçmadan gel gel
Pir Sultan Abdal