Rokoko – Cemal Süreyya

İşaret parmağını bir bina
İtalyan Bankası’na bitişik
Uzatıp derdi burdan git
Ordan giderdim işim ne

Yokuşa kurulmuştu Galata
Kulesiyse hemen şurda
İçlenir dururdu koca ayı
Uymuş bir gramofona

Ama yine de kıskandırırdı
Çizdiğim bütün Eyfel’leri
Korseli A’lar halinde
Ben Paris’teyken mektuplarıma

Yine de kıskandırırdı ya
Demem o değil aslında
Bir kız vardı sarışın
Hisseli bir tiyatroda

Ah şimdi bunlar rokoko
Yalnızım bir de uzaktayım
Hani ölmek işten değil
Matmazel Ay da olmasa